(geen titel)

Polaroid foto’s

To Huidekoper

“Voor mij is fotografie een manier om met de worstelingen van het leven om te gaan. Uitingen verschillen van (zelf)portretten tot meer abstracte beelden. Het lichaam en de natuur zijn een grote bron van inspiratie. Esthetiek, zachtheid in kleur en licht zijn mijn belangrijkste kenmerken.”

Het is 2049. Ik zit thuis. Kijk voor me uit. Denk aan het leven achter de deuren. Snel. Flitsend. Online. Hemelsbreed zo dichtbij, gevoelsmatig zo ver weg. Een onschuldige drempel die de kloof tussen hierbinnen en de maatschappij ondraaglijk groot maakt. Technologie neemt het voortouw. Liefde moet ik van een robot ontvangen. Of via een VR-bril. Digitale verbinding, fysieke vereenzaming.

Mensen bekommeren zich niet om mij. Mijn mobiliteitsbeperking is een last. Om gebruik te maken van het OV ben ik afhankelijk van vriendelijke, behulpzame mensen. Dus ik moet vrolijk kijken. Recht mijn rug en zet mijn beste glimlach op. Van binnen huil ik soms. Maar dat mag niemand zien, anders helpen ze me niet.

Denk dat ik toch maar weer thuisblijf vandaag.


Reacties over het kunstwerk
Gebruik onderstaande stellingen en vragen in uw reactie:
1. Ik herken nu al onderdelen uit dit toekomstbeeld in mijn dagelijks leven
2. Dit toekomstbeeld beangstigt me/maakt me hoopvol (kies één)
3. Wat zijn gevoelens die bij u opkomen bij dit toekomstbeeld…?
4. Om dit toekomstbeeld wel/niet waarheid te laten worden verwacht ik van de Gemeente Amsterdam…
5. Om dit toekomstbeeld wel/niet waarheid te laten worden verwacht ik van mijzelf…
6. Wat zou je willen behouden en wat zou je willen voorkomen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s